مهمترین نکته در حفاظت از کودکان مصالح کودک می باشد. این به آن معنی است که در همه تصمیم گیری ها در باره امور کودک بایستی پیش از هر چیزی به این اندیشید که بهترین راهکار برای این کودک خاص در این موقعیت مشخص کدام است. در قانون لیستی از موردهایی که مددکار اجتماعی حفاظت از کودکان بایستی در ارزیابی تحقق مصالح کودک در نظر بگیرد آمده است. برای نمونه باید به این اندیشید که آیا راه کارهای پیش بینی شده روابط انسانی نزدیک و دائمی کودک را دوام می بخشد و یا اینکه چگونه می توان کودک را در حفظ پیشینه زبانی، فرهنگی و دینی خود یاری داد

تعریف و تعیین مصالح کودک آسان نیست چرا که نظر افراد مختلف در باره اینکه بهترین راه کار برای کودک چیست می تواند خیلی متفاوت باشد. مصالح کودک الزاما در آن نیست که قرارهای اداری و راه کارهایی اندیشیده شود که کودک و یا پدرومادر او می خواهند. در بررسی مصالح کودک نظر خود کودک نیز از اهمیت برخوردار است اما نظر کودک و مصالح کودک الزاما یکی نیست. کارکنان اداری مصالح کودک را بر اساس قانون ارزیابی می کنند و از این رو کارمندان حفاظت از کودکان برخی اوقات مجبور به انجام قرارهای اداری ای هستند که مطابق میل و نظر پدرومادر و یا کودک نمی باشد