مسئولیت پرستاری و پرورش کودکان در وهله اول به عهده پدرومادر می باشد اما در راستای عملی کردن این مسئولیت پدر و مادر حق برخورداری از کمک های اجتماعی را دارند. هدف جامعه در وهله اول این است که از خانواده هایی که نیاز به کمک دارند تا حد ممکن در مراحل اولیه حمایت و پشتیبانی کند، طوری که والدین بتوانند امر تربیت فرزندان خود را انجام دهند. اگر پدر و مادر و یا سرپرستان کودک نتوانند به هر دلیلی رفاه کودک خود را تأمین نمایند وظیفه جامعه است که در امور این خانواده دخالت نماید. در این گونه مواقع تأمین رفاه کودک به عهده ارگان های حفاظت از کودکان می باشد. برخورداری از کمک های حفاظت از کودکان همیشه داوطلبانه نیست بلکه بر اساس قانون حفاظت از کودکان کارمندان امور حفاظت از کودکان موظفند در موقعیت های خاص اقدامات خود را در راستای حفظ امنیت کودک به اجرا بگذارند

همه اقدام های حفاظت از کودکان در فنلاند، در قانون حفاظت از کودکان این کشور تعیین شده اند. این به آن معنی است که کارکرد و قرارهای اداری کارمندان امور حفاظت از کودکان همیشه بر اساس قانون انجام می شود. قانون حفاظت از کودکان شامل حال همه کودکان مقیم کشور می شود، بدون اینکه سوابق آنها در نظر گرفته شود