اصل مهم در تحقق مصالح کودک این است که خود کودک در بررسی و برنامه ریزی مسائل مربوط به خود حضور داشته باشد. باید به اندازه کافی به کودک توضیح داده شود که تصمیم گیری در باره چه موضوعی انجام می گیرد و دلیل آن چیست طوری که کودک بتواند دیدگاه خود در باره موضوع را روشن کرده و بازگوکند. هر کسی، همچنین کودک این حق را دارد که همیشه در بررسی مسائل مربوط به خود شرکت کند. در این زمینه هیچ شرط سنی وجود ندارد. در شنیدن نظر و درخواست های کودک سن و سطح رشدی او در نظر گرفته می شود. برای نمونه در دریافت احساسات کودک کم سن می توان از نتایج مشاهدات رفتار و بازی های او سود جست. و در مورد کودکان بزرگتر کارکنان می باید مسائل را به شیوه ای بازگو کنند که برای کودک قابل فهم باشد

طبق قانون کودک 12 ساله در مسائل مربوط به حفاظت از کودکان حق سخن دارد. حق سخن به این معنی است که در مورد مسائل مربوط به حفاظت از کودکان بایستی به نظرات کودک همانند نظرات بزرگسالان توجه شود. او حق دارد با محتوی برگه های پرونده مربوط به مورد خودش آشنا شده و هنگام انجام قراراداری باید نظرات کودک به طور رسمی استماع شود. او می تواند درخواست کمک نماید، مطالبات خود در مورد خدمات را ارائه دهد و مخالفت خود بر علیه قرارهای اداری انجام شده در مورد خود را ابراز دارد. آگاهی های لازم در باره قرارهای اداری انجام شده و امکان شکایت علیه آنها را بایستی در اختیار او نهاد. این واقعیت که کودک می تواند در بررسی موارد مربوط به خود شرکت جوید به این معنی نیست که او خود می تواند تصمیم گیرنده باشند. وظیفه تصمیم گیری و جوابگو بودن عواقب آن ها به عهده بزرگسالان می باشد