پدرومادر در فنلاند به طور برابر از حقوق و وظایف یکسانی برخوردارند. پدرومادر این حق و وظیفه را دارند که رفاه کودک خود را فراهم آورند. وظیفه پدرومادر این است که کودک خود را در محیطی انگیزا و سرشار از امنیت پرستاری کنند و پرورش دهند و همچنین امکان آموزش های درسی مناسبی را برای او فراهم آورند. در کشور فنلاند در پرورش کودکان به کار بردن تنبیه بدنی ممنوع است و هر نوع خشونتی که بر کودک اعمال شود جرم می باشد. پرورش کودک می بایستی با مهربانی انجام پذیرد به شیوه ای که کودک به خوبی درک شده و احساس امنیت بنماید

پدرومادر حق تصمیم گیری در باره پرستاری، پرورش، تعیین محل اقامت و موارد دیگر کودک خود را دارند. در انجام تصمیم گیری ها بایستی نظر کودک را نیز مورد توجه قرار داد. در موارد حفاظت از کودکان هنگام اجرای اقدامات یاریگرانه با حفظ سرپرستی، پدرومادر حق تصمیم گیری در باره تمامی مسائل کودک خود را دارند. منظور از اقدامات یاریگرانه با حفظ سرپرستی خدماتی هستند که در اختیار خانواده قرار می گیرند تا از کودک حمایت و پشتیبانی کنند، در عین حال که کودک در خانه رندگی می کند. اصول قانون ایجاب می کند که دخالت در امور کودک بایستی با همکاری نزدیکی با پدرومادر او صورت گیرد. تصمیم گیری در باره مسائل دینی و پرورش مذهبی کودک همیشه به عهده پدرومادر اوست

با زیر سرپرستی گرفتن و جایگزینی کودک هیچگاه پدریت و مادریت به پایان نمی رسد بلکه تنها قدرت تصمیم گیری ایشان محدود می شود. پدرومادر همچنان سرپرست کودک باقی می مانند اما اداره بهزیستی شهر در باره محل اقامت، پرستاری، پرورش و مراقبت های کودک تصمیم گیری می کند. تلاش بر این است که این تصمیم گیری ها با همکاری با پدرومادر انجام گیرد. با زیر سرپرستی گرفتن کودک و نیز در جایگزینی اضطراری کودک، پدرومادر او حق دارند در باره مسائل کودک خود آگاه شده و با او در تماس باشند. پدرومادر همچنین حق این را دارند که بدانند چه مواردی در باره ایشان نگاشته شدهاست و اقدامات انجام شدهدر رابطه با آنها بر اساس چه استدلالهای بودهاست

پدرومادر همواره این حق را دارند که نظر خود در باره اقدامات حفاظت از کودکان را ابراز نمایند. گاهی نظر پدرومادر مغایر با اقدامات حفاظت از کودکان می باشد. در قانون تعیین شده است که چه زمانی باید در باره مسئله قراراداری رسمی صادر شود و نیز مرجع تصمیم گیری چه کسی می تواند باشد. در قانون همچنین مقرر شده است که آیا امکان شکایت بر علیه قرار صادر شده وجود دارد و یا نه. برای نمونه قراراداری برای زیر سرپرستی گرفتن کودک و یا قراراداری برای جایگزینی اضطراری از جمله قرارهای اداری هستند که پدرومادر حق شکایت بر علیه آنها را دارند. شکایت را می بایستی ظرف مدت 30 روز پس از آگاهی یافتن از آن تنظیم نمود. کارمندان اداری وظیفه دارند پدرومادر را در باره حقوق خود آگاه نمایند. چنانچه پدرومادر حس کنند با ایشان برخورد ناصوابی شده است می توانند با کارگزار امور بهزیستی شهر تماس برقرار کنند. کارگزار حقوقی پارلمان بر رعایت قانون توسط کارمندان اداری نظارت می کند. شکایت های مربوط به این موارد را می توان خطاب به او تنظیم نمود