سرپرستی به اختصار به معنی تصمیم گیری در باره امور کودک می باشد. سرپرست کودک جوابگوی پرستاری، پرورش، نظارت و مراقبت های دیگر کودک می باشد. سرپرست تنها کسی است که حق دریافت اطلاعات کودک از مقامات اداری گوناگون را دارد. سرپرستی کودکی که پس از عقد ازدواج متولد می شود هم به عهده پدر و هم مادر او می باشد. اما سرپرستی کودک مشترک یک زوج همزیست بدون عقد ازدواج به عهده مادر اوست و این هم در صورتی است که پدرومادر با یکدیگر قرار دیگری نگذاشته باشند. در آن صورت پدر بودن پدرکودک بایستی به رسمیت شناخته شده باشد

اگر پدر و مادر کودک از هم جدا شوند بایستی بر سر سرپرستی کودک توافق به عمل آید. طلاق در فنلاند رایج است. درخواست طلاق یا می تواند به تنهایی توسط زن و یا شوهر داده شود و یا زن و شوهر می توانند با یکدیگر این درخواست را انجام دهند. پس از گذشت شش ماه مهلت مقرر برای تصمیم نهایی حکم طلاق رسمیت پیدا کرده و اعتبار قانونی می یابد. رایج ترین شیوه سرپرستی کودکان پس از طلاق پدرومادر، سرپرستی مشترک می باشد. این به آن معنی است که پدرومادر هر دو در تصمیم گیری بر سر مسائل مهم کودک از جمله پرورش، بهداشت ودرمان و یا مسافرت شرکت می نمایند. تصمیم گیری بر سر مسائل مربوط به زندگی روزمره کودک به عهده آن است که کودک نزدش زندگی می کند. کودکی را که زیر سرپرستی مشترک به سر می برد نمی توان بدون اجازه سرپرست دیگر به خارج از کشور برد. اگر پس از طلاق سرپرستی مشترک کودک عملی نباشد یکی از سرپرستان می تواند درخواست سرپرستی انفرادی کودک را بدهد. این نیز به آن معنی است که سرپرست منفرد بدون مشورت با قیم دیگر می تواند بر سر مسائل کودک تصمیم گیری نماید. البته بایستی همیشه این را در نظر داشت که در هر شرایطی کودک حق ملاقات هر دوی پدرومادر خود را دارد